Maak een ACCOUNT

*

*

*

*

*

*

Wachtwoord vergeten?

*

Ganesha als reisgezel.

Jaren geleden heb ik een lange reis gemaakt door India en Nepal.
Ik werkte en woonde toentertijd in een groot residentieel yogacentrum in Engeland bij de Yoga For Health Foudation. Toen ik na 15 maanden voelde dat het tijd werd om te vertrekken, heb ik in London een jaarticket gekocht naar India. Ik nam mee: een rugzak met opzij gebonden mijn yogamat en de Ganesha-mantra, want die kon ik nog wel eens nodig hebben, dacht ik zo.
Na +/- 5 maanden kriskras door India te hebben gereisd en heel vaak van de Ganesha-mantra gebruik te hebben gemaakt, belandde ik in Bihar, dat bekend staat als de gevaarlijkste staat van India. Ik kwam met de trein vanuit Delhi aan in Gaya, een stad waar je echt zo snel mogelijk weer vandaan wilt. Daarna snel door naar Bodh-Gaya, waar ik een 10-daagse vipasana retraite ging volgen in de Thai tempel.
Het was erg druk in het anders zo rustige plaatsje Bodh-Gaya . Wat ik niet wist, dat de Dailai Lama er initiaties zou geven. Duizenden Tibetanen uit heel India en zelfs rechtsreeks uit Tibet zochten er een plaats om te slapen. Na een verblijf van circa 3 weken was het tijd om te vertrekken; Varanasi was de volgende stop.
Maar dan moest ik toch weer terug naar Gaya, en dat was erg gevaarlijk, daar ik al om 5.00 uur ’s morgens de trein moest hebben. Het werd zelfs afgeraden om zo vroeg in de morgen een taxi te nemen i.v.m. de vele overvallen. Dus dan maar een hotel nemen vlak bij het station in Gaya. Het werd hotel Buddha. Het was zo dicht bij het station dat ik de gehele nacht niet kon slapen vanwege de treinen die fluitend af- en aanreden.
’s Morgens om 4.15 uur ben ik naar het station gelopen. Dat kon dan nog wel zonder enig gevaar. Het was al erg druk op het perron; Indiërs en veel Tibetaanse families en monniken die naar huis gingen. De trein had vertraging en het ging lang duren. Er hing een vreemde sfeer; veel Indiërs, zowel vrouwen als mannen klommen van het perron af om hun behoeften tussen de rails te doen.
Ik stond het op mijn gemak te bekijken, totdat er ineens een Indiase man voor mijn neus stond die, naar het mij toescheen, erg begon te schelden. Ik kon hem natuurlijk niet verstaan, maar begreep aan zijn uitdrukking dat hij geen hoge pet van mij op had.


Daar stond ik met mij 1.57 meter. wat moest ik doen? Ik richtte mij op naar de kruin en maakte mij zo groot mogelijk, zodat ik boven hem uitstak en uit volle borst ben ik met veel overtuiging en volume de Ganesha-mantra gaan zingen. Nou daar had hij niet van terug en verdween net zo snel als hij gekomen was. Voor de veiligheid ben ik toen maar bij de Tibetaanse Monniken en hun families gaan staan.
Dankzij Ganesha heb ik mij veilig en beschermd gevoeld tijdens deze reis alleen door India.

Ineke Visser

Add a comment Add a comment
TOP